Það var rúmlega 60 manna hópur sem geystist frá Kaplakrika nú undir kvöld, hörku mæting á æfingu hjá okkur enda veðrið með eindæmum flott og gott. Það er eiginlega með ólíkindum að hlaupa á marauðum stígum í 3-4 stiga hita í jánúar.
Hrönn fór með hóp 2 í brekkuspretti og styrktaræfingar á eftir. Pétur og Ingólfur fóru með hóp 1 í tempóhlaup. Á eftir sá svo Þórunn um að fólkið teygði vel á, það sáust flott tilþrif þar 🙂
Hér eru útskýringar á mismun nokkurra æfinga; fartlek (hraðleik), tempó og interval.
Fartlek
Þessar æfingar koma upphaflega frá Svíþjóð. Í stuttu máli er þetta hraðleikur þar sem skiptst er á að hlaupa frekar stutta spretti. Skemmtilegast er að gera þetta í hópi og þá skiptist þátttakendur á að leiða.
Eftir upphitun eru hlaupnir sprettir, til dæmis að næsta tré, skilti, ljósastaur eða einhverju öðru. Á milli spretta er skokkað rólega. Sprettirnir eru á mismunandi hraða og mis langir.
Æfingin á ekki að vera mjög skipulögð hvað varðar lengd spretta og hraða, einna helst að ákveða í hvaða röð fólk á að leiða.
Tempó hlaup
Á milli upphitunar og niðurskokks er hlaupið á góðum hraða, helst hraðar en keppnishraða. Í tempókafla á reyna vel á sig og maður á að heyra andardráttinn en um leið og maður stendur á öndinni er áreynslan of mikil. Ef þú getur auðveldlega spjallað þegar þú ert að hlaupa tempókaflann – ertu ekki að leggja þig nógu vel fram.
Interval
Eru stuttir og ákafir sprettir með jafn löngum, eða jafnvel ögn lengra rólegu skokki en það tók að hlaupa sprettinn. Dæmi: eftir upphitun sprettir þú rækilega úr spori í tvær mínutur. Eftir það skokkar eða gengur þú í tvær til þrjár mínútur og þannig koll af kolli. Munurinn á interval og tempó æfingum er að þú leggur harðar að þér, gengur lengra og stendur á öndinni.